Από το Conference στην κατρακύλα: ο Ολυμπιακός ψάχνει ξανά τον δρόμο του…

Ο χθεσινός αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν δεν είναι απλώς μια αποτυχία σε έναν προκριματικό γύρο του Champions League. Είναι το τελευταίο σημάδι μιας πορείας που μετά την κατάκτηση του UEFA Europa Conference League δεν έχει εξελιχθεί όπως θα περίμενε ο κόσμος του Ολυμπιακού.

Η επιτυχία του 2024 στη Νέα Φιλαδέλφεια αλλά και η κατάκτηση του νταμπλ στα 100 χρόνια του συλλόγου,  έπρεπε να αποτελέσουν την αφετηρία για έναν ακόμη πιο δυνατό Θρύλο. Αντί γι’ αυτό, η περσινή σεζόν έκλεισε χωρίς τίτλο, ενώ η ομάδα έδειξε σε αρκετές περιπτώσεις να στερείται σταθερότητας, ποιότητας και αγωνιστικής ταυτότητας.

Μεγάλο μέρος της ευθύνης ανήκει και στη διοίκηση. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει προσφέρει πολλά στον Ολυμπιακό, όμως μετά το Conference δεν ενισχύθηκε το ρόστερ στον βαθμό που απαιτούσαν οι αυξημένες ευρωπαϊκές προσδοκίες, το αντίθετο μάλιστα. Η ομάδα χρειάζεται περισσότερους ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής και όχι απλώς λύσεις για τη συμπλήρωση του ρόστερ από τις θυγατρικές ομάδες του ομίλου Μαρινάκη.

Τα παραδείγματα παικτών που ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία είναι πάρα πολλά και όλα έχουν έναν κοινό γνώμονα…Ήρθαν “δωρεάν” και δεν προσέφεραν καθόλου..

Ευθύνες υπάρχουν και για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Ισπανός έχει γράψει τη δική του ιστορία στον σύλλογο, όμως το τελευταίο διάστημα έχει κάνει αρκετά λάθη σε επιλογές ή μη παικτών, διαχείριση αγώνων και αλλαγές. Η επιτυχία του παρελθόντος δεν μπορεί να σημαίνει ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο.

Όλοι όσοι ανήκουν και εργάζονται στον Ολυμπιακό μας οφείλουν να κοιτούν μπροστά και όχι να “κάθονται” πάνω στις επιτυχίες του παρελθόντος..

‘Οπως έχει πει και ένας μεγάλος Ολυμπιακός (μπασκετικός)…”ο Ολυμπιακός δεν πεθαίνει ποτέ”και “κανείς πάνω από τον Ολυμπιακό”…

Και για να γυρίσουμε στα του σήμερα, ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν είναι λοιπόν περισσότερο καμπανάκι παρά αιτία. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να ζει για πάντα από τη μεγάλη βραδιά της Νέας Φιλαδέλφειας. Το UEFA Europa Conference League πρέπει να αποτελεί σημείο εκκίνησης και όχι άλλοθι.

Ο Θρύλος χρειάζεται πλέον αλλαγές, δύσκολες αποφάσεις, πραγματική ποιοτική ενίσχυση και ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να θυμόμαστε πόσο ψηλά έφτασε ο Ολυμπιακός το 2024.

Το ζητούμενο είναι να ξαναφτάσει εκεί…